Flaine is wellicht de enige skistation die je als een kunstwerk bezoekt. In de jaren 1960 ontworpen door Marcel Breuer, een Bauhaus-architect die in de Verenigde Staten werkte, past ze de principes van de beweging toe op de bergen: ruw beton, strakke geometrie, dialoog met de helling. En om het gebaar te vervolledigen, plaatste men er kunstwerken van enkele van de grootste namen van de 20e eeuw. Zomer en winter is het een openluchtparcours.
Wat je ziet
Het gebouwde ensemble – het Forum, de getrapte gebouwen, het hotel Le Flaine – vormt een compositie die Breuer als één geheel bedacht, tot het meubilair toe. Verspreid over de station zetten meerdere monumentale werken accenten op de wandeling: de “Tête de femme” naar Pablo Picasso, Jean Dubuffets “Le Boqueteau”, een werk van Victor Vasarely, en andere stukken. Je dwaalt vrij tussen architectuur en kunst, voor het hooggebergtelandschap.
Boeken
Het parcours doe je vrij te voet, de werken volgend door de station. Om de geschiedenis te begrijpen – Breuers project, de kunstopdracht, de utopie van de geplande stations – biedt het toeristenbureau rondleidingen over de architectuur en de werken. Informeer naar de uren naargelang het seizoen.
Goed om te weten
Wanneer? Het parcours kan het hele jaar; de zomer leent zich om van werk tot werk te wandelen, de winter biedt het contrast beton-sneeuw.
Duur. Reken op een à twee uur voor de werken en de emblematische gebouwen.
Blik. De betonarchitectuur verdeelt: benader Flaine als een 20e-eeuwse architectuursite, niet als een gewone station.
Voor gezinnen. De werken zoeken in de station wordt een culturele schattenjacht die kinderen plezier doet.
Ook te zien in Flaine
Vul aan met skiën in de winter of wandelen in de zomer. Terug naar de bestemming: Flaine.